Bank Spółdzielczy we Frampolu

O banku

Historia banku

Początek spółdzielczości na terenie Lubelszczyzny ma miejsce w roku 1884, kiedy to w Lublinie powstaje Kasa Przemysłowców. Dała ona początek powstawaniu na naszym terenie różnych towarzystw oszczędnościowo - pożyczkowych. Pierwsza taka placówka we Frampolu powstała w grudniu 1908 roku pod nazwą Towarzystwo Pożyczkowo - Oszczędnościowe. Inicjatorem tego Towarzystwa był ksiądz proboszcz parafii Frampol - Antoni Sadłowski, z którym ściśle współpracowali mieszkańcy tacy jak: Jan Kowalik, Jan Miazga, Piotr Podobiński, Błażej Miazga i inni. Byli oni zdolni do prowadzenia tego typu spraw administracyjnych i kasowych, cieszyli się ogromnym szacunkiem i zaufaniem ze strony społeczeństwa. Towarzystwo Oszczędnościowo - Pożyczkowe mimo trudnych czasów miało już duży dorobek, czego dowodem był fakt przystąpienia w 1913 roku do budowy okazałego budynku, przyszłej siedziby.

Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu niepodległości polskie społeczeństwo stanęło przed trudnymi problemami odbudowy kraju i scalania poszczególnych regionów należących do państw zaborczych. 29 października 1920 roku uchwalona została przez Sejm RP ustawa o spółdzielniach, która rozpoczęła wieloletni proces ujednolicania zasad i form działania spółdzielczości. Jak wynika z Księgi Protokołów Towarzystwa Oszczędnościowo - Pożyczkowego we Frampolu w 1922 roku stan członków liczył sobie 1010 osób, a bilans zamknięto zyskiem, uwzględniając poszczególne działy gospodarczo - administracyjne, w wysokości 135 447 marek. W tym samym roku uchwałą Walnego Zgromadzenia Towarzystwo przekształcono w Kasę Spółdzielczą, a w 1928 roku w Kasę Stefczyka. Proces szybkiego rozwoju spółdzielczości widoczny był od 1924 roku, kiedy to wprowadzona została przez Ministra Skarbu Władysława Grabskiego nowa waluta - złoty. Został on jednak zakłócony kryzysem gospodarczym w latach 1929-34. Spłacalność pożyczek na skutek ciężkich warunków ekonomicznych była słaba. Zanotowano spadek liczby członków Kasy do 406 w 1937 roku. Poprawa sytuacji ekonomicznej kraju nastąpiła po 1937 roku a co za tym idzie działalność oszczędnościowa uległa ożywieniu. Taki stan rzeczy utrzymywał się do wybuchu wojny. Według księgi protokołów Kasy Stefczyka we Frampolu ostatnie, przed wojną, posiedzenie Rady Nadzorczej i Zarządu odbyło się 2 kwietnia 1939 roku, a Walne Zgromadzenie Członków 19 kwietnia 1939 roku. Kasa Stefczyka we Frampolu, na skutek działań wojennych, zawiesiła swoją działalność jedynie na 3,5 miesiąca: od połowy września do końca 1939 roku. Wynika to z protokołu z dnia 22 marca 1941 roku. Dowiedzieć się można z niego, iż w bilansie za rok 1939 wykazano stratę w wysokości 18 889zł, spowodowaną brakiem działalności spółdzielni przez 3,5 miesiąca jak również przez spalenie nieruchomości i ruchomości Kasy.

W 1950 roku Minister Skarbu wydał zarządzenie o utworzeniu sieci Gminnych Kas Spółdzielczych (GKS), m.in. we Frampolu. Świadczy o tym protokół z 29 czerwca 1950 roku, na którym zostały przedstawione zadania i kierunki pracy GKS. Sąd Okręgowy w Zamościu zarejestrował Gminną Kasę Spółdzielczą we Frampolu w dniu 5 października 1950 roku. W 1956 roku GKS przekształcono w Kasę Spółdzielczą nadając jej nowy statut, przywracający spółdzielczy i samorządny charakter.

W 1959 roku na Walnym Zgromadzeniu delegatów Kasy Spółdzielczej we Frampolu podjęto decyzję o przystąpieniu do sporządzania dokumentacji pod budowę nowej siedziby Kasy przy ulicy Rynek 16, którą jest do dzisiaj. Staraniem wieloletniego kierownika Leona Dudka budynek oddano do użytku w 1963 roku. W tym samym roku na Walnym Zgromadzeniu przedstawiono wniosek zmiany nazwy statutowej Kasy Spółdzielczej na Bank Spółdzielczy we Frampolu. Zmiany dokonano w Sądzie Powiatowym w Zamościu 10 lipca 1963 roku.

W 1976 roku następuje zmiana na stanowisku dyrektora banku, długoletniego pracownika, kierownika a następnie dyrektora Leona Dudka zastępuje Andrzej Lajfert, który pełnił tę funkcję do 1983 roku. Kolejnym dyrektorem w latach 1983-88 był Zbigniew Domański. Od 1988 roku stanowisko Dyrektora, a później Prezesa Zarządu piastuje do chwili obecnej Irena Batorska.

Poważne zmiany w pracy banków spółdzielczych przyniósł rok 1990, kiedy to 20 stycznia na mocy ustawy o zmianach w organizacji i działalności spółdzielni BGŻ stracił funkcję centralnego związku spółdzielczego. Odtąd związki między BGŻ a bankami spółdzielczymi, działającymi na zasadach pełnej samodzielności prawnej i ekonomicznej, oparte zostały na dobrowolnych umowach o wzajemnej współpracy zgodnie z ustawą Prawo bankowe. Taką właśnie umowę zawarł m.in. Bank Spółdzielczy we Frampolu.

Kolejna ustawa z 24 czerwca 1994 roku o restrukturyzacji BS i BGŻ nakreśliła niezbędne zmiany organizacyjne takie jak utworzenie trójszczeblowej krajowej grupy banków spółdzielczych. Ustawa zobowiązała banki spółdzielcze do utworzenia banków regionalnych. Na mocy tej ustawy w Lublinie powstał Lubelski Bank Regionalny, którego jednym z 202 akcjonariuszy stał się Bank Spółdzielczy we Frampolu.

W 2002 doszło do połączenia 6 banków regionalnych i zrzeszających i utworzenia Banku Polskiej Spółdzielczości S.A., którego akcjonariuszem jest Bank we Frampolu. Umowę Zrzeszenia zawarł, 26 marca 2002 roku, Zarząd Banku reprezentowany przez prezesa Irenę Batorską oraz wiceprezesa Marię Zalewa.

liczba odwiedzin:
© 2017 Net Partners